Skip to content

Żel Tenofovir do zapobiegania infekcji wirusem Herpes Simplex typu 2 AD 2

2 miesiące ago

706 words

Po uzgodnieniu z Gilead Sciences i CONRAD (organizacja non-profit zajmująca się zdrowiem prokreacyjnym), agencja biotechnologiczna rządu Republiki Południowej Afryki otrzymała dobrowolną, niewyłączną, wolną od opłat licencję na tenofowir żel do lokalnej produkcji i niskobudżetowej dystrybucji w Afryce. Placebo było uniwersalnym mikrobicydowym placebo, żelem hydroksyetylocelulozy, dla którego nie ma dowodów na modelach zwierzęcych ani ochronnego, ani podatnego na efekt w odniesieniu do HSV-2.12 Randomizację przeprowadzono w losowych blokach permutowanych o długości 6 lub 12 i poddano stratyfikacji według miejsca. Procedura randomizacyjna została przeprowadzona przez niezależnego statystykę, który wykonywał zadania badawcze i lekarskie listami w zapieczętowanych, nieprzezroczystych kopertach, które były bezpiecznie przechowywane; każda koperta była otwierana kolejno przez farmaceutę podczas badania, gdy badany klinicysta zapisał uczestnika. Status serologiczny HSV-2 uczestników nie był znany podczas procesu rekrutacji i randomizacji, jak również podczas obserwacji w badaniu (jak wyszczególniono poniżej, status serologiczny HSV-2 określono retrospektywnie).
Żele Tenofowir i placebo były identyczne i były wydawane w tych samych napełnionych aplikatorach dopochwowych z identycznym opakowaniem. Kobiety zostały poinstruowane, aby wstawić jedną dawkę żelu w ciągu 12 godzin przed seksem, drugą dawkę jak najszybciej w ciągu 12 godzin po stosunku płciowym i nie więcej niż dwie dawki w ciągu 24 godzin. Kobiety były zaopatrywane w żel co miesiąc. Całkowity czas obserwacji wynosił 1341 osobo-lat (średni czas obserwacji, 18 miesięcy). Ogólny wskaźnik retencji badania wyniósł 94,8%. Dodatkowe szczegóły badania CAPRISA 004 zostały opublikowane wcześniej6,1, 14; patrz także protokół badania, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.
Wszystkie kobiety były monitorowane co miesiąc za pomocą poradnictwa dotyczącego redukcji ryzyka, zapewniania prezerwatyw, testów ciążowych i antykoncepcji, ocen klinicznych i ocen bezpieczeństwa. Podczas każdej comiesięcznej wizyty studyjnej kobiety były proszone o zwrot wszystkich używanych i niewykorzystanych aplikatorów w celu oceny przestrzegania zaleceń. Częstotliwość stosowania żelu tenofowiru mierzono średnią liczbą zwracanych pustych aplikatorów każdego miesiąca.
Stężenie tenofowiru w pochwie mierzono w jednym, losowo wybranym punkcie czasowym dla każdego uczestnika podczas obserwacji, przy czym stężenie służyło jako biomarker ekspozycji na lek. Stężenia mierzono w nierozcieńczonym pobieranym płynie szyjkowo-pochwowym za pomocą zwalidowanej spektrometrii masowej z ultra-wysokosprawną chromatografią cieczową.
CAPRISA 004 HSV-2 Substudy
Badacze dowiedzieli się o związanym z dawką działaniu tenofowiru na HSV-2 z niespokrewnionych badań in vitro, kiedy badanie CAPRISA 004 było w toku i dodało HSV-2 jako pomocniczy punkt końcowy do badania przed ukończeniem badania. Żadne dane z badania CAPRISA 004 nie odegrały żadnej roli w decyzji o dodaniu HSV-2 jako punktu końcowego w badaniu. Przechowywane próbki krwi z wizyty rekrutacyjnej i ostatniej wizyty badanej były testowane retrospektywnie (po zakończeniu badania, ale przed odtajnieniem przydziałów leczenia) dla przeciwciał HSV-2, za pomocą testu immunoenzymatycznego IgG HSV-2 (ELISA), który wykorzystuje rekombinowaną zmodyfikowaną glikoproteinę typu 2 G (Kalon Biological); test przeprowadzono zgodnie z instrukcjami producenta. Próbki o odczytach gęstości optycznej mniejszych niż 0,9 krotności poziomu odcięcia rejestrowano jako ujemne, te z wartościami przekraczającymi 1,1 krotność poziomu odcięcia rejestrowano jako dodatnie, a te z wartościami pośrednimi zapisywano jako niejednoznaczne. Czułość tego testu wynosi 89% (przedział ufności 95% [CI], 83 do 94), a jego specyficzność 85% (95% CI, 61 do 100) .16
Retrospektywne badanie próbek surowicy wykazało, że w momencie włączenia 454 z 889 kobiet uczestniczących w próbie CAPRISA 004 było pozytywnych dla przeciwciał HSV-2, 5 miało niejednoznaczne wyniki serologiczne, a nie dało wyników. Pozostałe 429 kobiet, które były negatywne dla przeciwciał HSV-2, stanowiło populację badawczą do tej analizy.
W przypadku wszystkich kobiet, które przeszły serokonwersję HSV-2 ocenianą za pomocą testu ELISA między zapisaniem do badania a zakończeniem, przeprowadzono test Western blot w celu potwierdzenia negatywnego statusu HSV-2 próbki uzyskanej podczas wizyty rekrutacyjnej i pozytywnego statusu HSV-2. próbki pobranej podczas ostatniej wizyty studyjnej. Testy Western blot przeprowadzono również na wszystkich próbkach z niejednoznacznym wynikiem testu ELISA. Test HSV Western blot, który przeprowadzono w University of Washington Clinical Virology Laboratory, wykorzystuje białka HSV-1 i HSV-2, które są rozdzielone przez rozmiar, aby rozpoznać specyficzne dla danego typu przeciwciała profile
[więcej w: akwaporyna, otwór winslowa, proteza szkieletowa na zasuwach ]

0 thoughts on “Żel Tenofovir do zapobiegania infekcji wirusem Herpes Simplex typu 2 AD 2”

Powiązane tematy z artykułem: akwaporyna otwór winslowa proteza szkieletowa na zasuwach