Skip to content

Ezetymib dodaje się do terapii statynami po ostrych zespołach wieńcowych AD 4

1 miesiąc ago

727 words

Większy odsetek pacjentów w grupie leczonej symwastatyną-ezetimibem niż w grupie otrzymującej monoterapię simwastatyną osiągnął podwójny cel: poziom cholesterolu LDL mniejszy niż 70 mg na decylitr (1,8 mmol na litr) i wysoki czułość poziom białka C-reaktywnego mniej niż 2,0 na miesiąc (50,6% wobec 30,5%) (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Punkty końcowe skuteczności
Rysunek 1. Rycina 1. Krzywe Kaplana-Meiera dla punktu końcowego skuteczności podstawowej. Przedstawione skumulowane wskaźniki zdarzeń dla pierwotnego złożonego punktu końcowego zgonu z powodu choroby sercowo-naczyniowej, główne zdarzenie wieńcowe (niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, udokumentowana niestabilna dławica piersiowa wymagająca hospitalizacji lub rewaskularyzacja wieńcowa występująca co najmniej 30 dni po randomizacji) lub udar nieinfuzyjny w populacji, która miała zamiar leczyć podczas całego okresu badania (tj. począwszy od czasu randomizacji do dnia pierwszego wystąpienia pierwotnego zakończenia). zdarzenie punktowe, dzień ostatniej wizyty w biurze lub telefonie lub dzień śmierci w trakcie obserwacji). Wstawka pokazuje te same dane na powiększonej osi y.
Tabela 2. Tabela 2. Pierwotne, wtórne i indywidualne punkty końcowe. Częstotliwość zdarzeń Kaplana-Meiera dla pierwotnego punktu końcowego po 7 latach wynosiła 32,7% w grupie otrzymującej simwastatynę-ezetimib i 34,7% w grupie otrzymującej monoterapię simwastatyną (bezwzględne zmniejszenie ryzyka 2,0 punktu procentowego, współczynnik hazardu 0,936, przedział ufności 95%, 0,89 do 0,99, p = 0,016) (rysunek 1). Korzyści pojawiły się po upływie roku. Częstość każdego z trzech drugorzędowych punktów końcowych była istotnie niższa w grupie leczonej symwastatyną-ezetimibem niż w grupie otrzymującej monoterapię simwastatyną (tabela 2).
Wskaźniki zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych iz dowolnej przyczyny były podobne w obu grupach. Ryzyko zawału serca było znamiennie niższe w przypadku symwastatyny-ezetymibu niż w przypadku monoterapii symwastatyną (różnica, 1,7 punktu procentowego, współczynnik ryzyka 0,87; p = 0,002), podobnie jak ryzyko udaru niedokrwiennego (różnica, 0,7 punktu procentowego; 0,79; P = 0,008) (tabela 2). Wystąpiło nieistotne statystycznie zwiększenie ryzyka wystąpienia udaru krwotocznego przy stosowaniu symwastatyny-ezetymibu niż w monoterapii symwastatyną (różnica, 0,2 punktu procentowego, współczynnik ryzyka, 1,38; p = 0,11), chociaż liczba udarów krwotocznych była mała.
Wskaźnik złożonego punktu końcowego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu był znacząco niższy o 1,8 punktu procentowego w grupie leczonej symwastatyną-ezetimibem niż w grupie otrzymującej monoterapię simwastatyną (współczynnik ryzyka 0,90; p = 0,003). (Tabela 2). Częstość poważnych zdarzeń naczyniowych zdefiniowanych przez współpracowników CTT3,4 (związek śmierci z choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego, udaru lub rewaskularyzacji wieńcowej 30 dni lub więcej po randomizacji) był również znacząco niższy w grupie simwastatyny-ezetimibu ( różnica, 2,2 punktu procentowego, współczynnik ryzyka 0,928, P = 0,007).
Korzyść z symwastatyny-ezetymibu była stała w prawie wszystkich wcześniej określonych podgrupach (ryc. S2 w dodatkowym dodatku). Korzyści okazały się szczególnie wyraźne u pacjentów z cukrzycą oraz u pacjentów w wieku 75 lat lub starszych.
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdefiniowane wcześniej bezpieczne punkty końcowe. Nie zaobserwowano znaczących różnic między grupami w odsetku pacjentów, u których stwierdzono wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej, przekraczający trzykrotność górnej granicy prawidłowego zakresu lub częstości występowania pęcherzyka żółciowego. zdarzenia niepożądane, cholecystektomia, zdarzenia niepożądane związane z mięśniami lub nowy, nawracający lub nasilający się rak (Tabela 3). Przerwanie leczenia z powodu zdarzenia niepożądanego wystąpiło u 10,1% pacjentów w grupie otrzymującej monoterapię simwastatyną iu 10,6% pacjentów z grupy leczonej symwastatyną-ezetimibem.
Dyskusja
W badaniu IMPROVE-IT dodanie do leczenia statyną środka niestatującego, ezetymibu, który zmniejsza wchłanianie cholesterolu z przewodu pokarmowego, obniżyło stężenie cholesterolu LDL o około 24%. Połączenie symwastatyny i ezetymibu również powodowało znacznie mniejsze ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych niż w przypadku monoterapii statynami, z niższym wskaźnikiem punktu końcowego pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego w przypadku zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnych incydentów wieńcowych lub udaru nieinwazyjnego (zagrożenie współczynnik 0,936). W badaniu IMPROVE-IT nie przewidziano ani nie obserwowano różnic między grupami pod względem śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych ani wskaźnika zgonu z jakiejkolwiek przyczyny. Wyniki te były zgodne z wynikami badań dotyczących leczenia statynami w dawkach intensywnych w porównaniu ze standardową dawką. obserwowano znaczące zmniejszenie częstości zawałów mięśnia sercowego i udaru niedokrwiennego.
Rysunek 2
[przypisy: cennik rezonansu magnetycznego, kajaki allegro, ile czeka się na sanatorium z nfz ]

0 thoughts on “Ezetymib dodaje się do terapii statynami po ostrych zespołach wieńcowych AD 4”

Powiązane tematy z artykułem: cennik rezonansu magnetycznego ile czeka się na sanatorium z nfz kajaki allegro