Skip to content

Próba drogi wczesnego wsparcia żywieniowego u osób dorosłych z chorobami krytycznymi AD 5

2 miesiące ago

883 words

Docelowe dostarczanie 25 kcal na kilogram dziennie nie zostało osiągnięte u większości pacjentów w każdej grupie badanej. Prowadzona jest dyskusja na temat zarówno drogi porodu, jak i dawki odżywiania klinicznego, a celem naszego badania było zajęcie się wyłącznie kwestią trasy. Przedstawione w kontekście rzeczywistym, nasze badanie miało dwa główne wnioski. Po pierwsze, nie było istotnej różnicy w wynikach między dwiema grupami badawczymi. Chociaż zaobserwowano tendencję do większej liczby działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w przypadku podawania dojelitowego, nie obserwowano wzrostu powikłań infekcyjnych związanych z drogą pozajelitową. Możliwymi przyczynami są usprawnienia w bieżącym zarządzaniu dostępem naczyniowym27 i zapobieganie zapaleniu płuc związanemu z wentylatorem28, jak również rozwój technologii żywienia. Po drugie, nie było istotnej różnicy w skutecznym dostarczaniu składników odżywczych, ponieważ pacjenci z obu grup nie otrzymali docelowych wartości kalorycznych. Chociaż wyniki te są zgodne z wynikami wcześniejszych badań oceniających drogę dojelitową u pacjentów w stanie krytycznym, 6,7, zakłada się, że droga pozajelitowa jest bardziej niezawodna w gwarantowaniu porodu.10, 11 Możliwe przyczyny, dlaczego droga pozajelitowa nie była skuteczna. spełniają swój cel kaloryczny obejmują brak dostępności produktu odżywczego, zawartość (stosowanie produktu dostępnego w handlu, a nie indywidualnie miareczkowany), dostarczanie (opóźnienia lub przerwy w dostarczaniu procedur, przeniesienia, czynniki pacjenta, itp.) i preferencje kliniczne. Jednak ilość dostarczonego pożywienia była zgodna z kwotami z poprzednich badań, w których dostarczanie również było poniżej celu w tej populacji, co sugeruje, że istnieją znaczące przeszkody praktyczne i organizacyjne dla obu dróg podania, przynajmniej podczas początkowej 5 dzień. Jednak podobne między kaloryczne spożycie między grupami wzmacnia projekt naszego badania, aby skupić się na ocenie drogi podawania nieskomplikowanej dawką.
Nasze badanie zostało przeprowadzone na oddziałach intensywnej opieki medycznej w Anglii, które posiadały wcześniejsze, ustalone protokoły dotyczące dostarczania żywienia pozajelitowego i dojelitowego, zapobiegania zakażeniom krwi i zapaleniu płuc związanemu z wentylacją oraz kontroli glikemii. Został zaprojektowany jako pragmatyczne badanie skuteczności i reprezentuje rzeczywistość obecnej praktyki krytycznej opieki w Angielskiej Państwowej Służbie Zdrowia. Chociaż badanie miało dużą rejestrację, wyniki można uogólniać tylko do określonej populacji, którą badaliśmy. Przeprowadzono go rygorystycznie, przy czym grupy badawcze były dobrze wyważone na początku i we wczesnej fazie inicjacji wsparcia żywieniowego, zgodnie z zamierzeniami. Oślepienie zostało uznane za niepraktyczne i chociaż pierwotny wynik był obiektywny, niektóre wyniki wtórne, choć zdefiniowane i obiektywnie ocenione, mogły być bardziej podatne na uprzedzenia obserwatorów. Wybraliśmy obiektywną, udokumentowaną kliniczną definicję nowej infekcji – takiej, która została potwierdzona laboratoryjnie lub dla której było wystarczające przekonanie do leczenia pacjenta. Chociaż ostatnio oceniano resztkową objętość żołądka, 29 ogólne wyniki żywienia drogą dojelitową w naszym badaniu były podobne do ich wyników, a wskaźniki wymiotów i powikłań infekcyjnych w naszym badaniu były niższe.
W jaki sposób nasze wyniki porównują się z wynikami innych ostatnich badań dotyczących wsparcia żywieniowego u osób krytycznie chorych. W badaniu Wczesne żywienie pozajelitowe kończące żywienie dojelitowe u dorosłych pacjentów z krytyczną chorobą (EPaNIC) , które przeprowadzono w dwóch szpitalach (siedem jednostek), rekrutujących pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego i stosujących ścisłą kontrolę glikemii, badacze stwierdzili związek między dostarczonym suplementacyjnym żywieniem pozajelitowym w ciągu 48 godzin po prezentacji i zwiększonej liczbie epizodów zakaźnych i dniach wentylacji mechanicznej, mniej hipoglikemii i braku różnic w śmiertelności 90 dni. Różnice te stwierdzono w podgrupach pacjentów kardiochirurgicznych i innych ciężko chorych pacjentów. Analizy post hoc sugerowały zależność dawka-odpowiedź pomiędzy zwiększoną ilością żywienia pozajelitowego a zwiększoną liczbą epizodów zakaźnych.30 Pomimo istotnych różnic między badaniem a próbą EPaNIC oraz między dwiema grupami badawczymi w EPaNIC, nasze wyniki mogą potwierdzać ich hipotezę. że wśród pacjentów otrzymujących wczesne uzupełniające żywienie pozajelitowe, dawka jest bardziej związana z uszkodzeniem niż droga podania. W badaniu przeprowadzonym w dwóch ośrodkach Heidegger i wsp. 11 nie stwierdzili różnicy w częstości występowania infekcji między dniem 8 a dniem 28 wśród pacjentów, którzy zaczęli otrzymywać indywidualnie zoptymalizowane żywienie pozajelitowe w celu uzupełnienia niedostatecznego spożycia dojelitowego w dniu 4 i pacjentów otrzymujących tylko żywienie dojelitowe .11 W badaniu przeprowadzonym na 31 stronach z udziałem pacjentów z względnymi przeciwwskazaniami do żywienia dojelitowego, Doig i wsp.31 nie stwierdzili różnic w 60-d Jednak w grupie opieki standardowej, 27% pacjentów otrzymywało wczesne żywienie pozajelitowe, a 41% nie otrzymywało żadnego wsparcia żywieniowego.31 Przy sporządzaniu jakiegokolwiek porównania, należy zauważyć, że w naszym badaniu zadaliśmy inne pytanie badawcze w innej populacji krytycznie chorych pacjentów.
Nasze badanie pozostawia bez odpowiedzi kwestię dawki odżywczej i określenia zapotrzebowania na energię i białko lub aminokwasy dla pacjentów w stanie krytycznym. Nie porównywaliśmy indywidualnie zindywidualizowanego schematu żywienia dojelitowego (który pozwala na zwiększenie ilości u pacjentów tolerujących żywienie dojelitowe) z jego odpowiednikiem pozajelitowym (przy zindywidualizowanym monitorowaniu równowagi metabolicznej i białkowej). Jednak nasze odkrycia sugerują, że wczesne wspomaganie żywieniowe drogą pozajelitową, jak to zwykle podaje się, nie jest ani bardziej szkodliwe, ani bardziej korzystne niż takie wsparcie przez drogę dojelitową.
[więcej w: ezetymib, kajaki allegro, wniosek o przymusowe leczenie ]

0 thoughts on “Próba drogi wczesnego wsparcia żywieniowego u osób dorosłych z chorobami krytycznymi AD 5”

Powiązane tematy z artykułem: ezetymib kajaki allegro wniosek o przymusowe leczenie