Skip to content

Próba drogi wczesnego wsparcia żywieniowego u osób dorosłych z chorobami krytycznymi AD 4

3 miesiące ago

441 words

Pokazane są również całkowite ilości białka (Panel B) i kalorii (Panel C) otrzymane na kilogram rzeczywistej lub szacowanej masy ciała. Panel D pokazuje odsetek pacjentów, u których osiągnięto cel 25 kcal na kilogram masy ciała na dobę. Ciemno zabarwione słupki pokazują odsetek pacjentów, u których cel został osiągnięty po skorygowaniu przez częściowe dni karmienia (np. Po śmierci pacjenta). Dane z pierwszego dnia są wartościami od momentu inicjacji do końca dnia rozpoczęcia wsparcia żywieniowego. W panelach od A do C poziome linie w polach wskazują mediany, dolne i górne końce pól odpowiednio 25. i 75. percentyla, a I oznacza 1. i 99. percentyl. Wsparcie żywieniowe zostało zainicjowane wcześniej i jest podsumowane w Tabeli 2 oraz Tabelach S5 i S6 w Dodatku Uzupełniającym. W grupie jelitowej średnia objętość resztkowa żołądka (253 ml na 24 godziny, z wartościami granicznymi 200 do 500 ml w protokołach lokalnych) była wyższa, a więcej pacjentów otrzymywało leki prokinetyczne niż w grupie pozajelitowej. Wyniki oceny sekwencyjnego uszkodzenia narządów (SOFA) 26 oraz ilości kalorii i białek lub aminokwasów przedstawiono na rycinie 2. Docelowa wartość odżywcza 25 kcal na kilogram dziennie nie została osiągnięta dla większości pacjentów w dwóch grupach badawczych , chociaż spożycie kaloryczne było podobne w obu grupach.
Zdarzenia niepożądane
Jeden lub więcej poważnych zdarzeń niepożądanych odnotowano u 58 pacjentów (4,9%) w grupie pozajelitowej i 58 pacjentów (4,8%) w grupie jelitowej (P = 1,00) (tabela 2 i tabela S7 w dodatkowym dodatku). Wystąpiło pięć poważnych, nieoczekiwanych zdarzeń niepożądanych, które badacz strony uznał za potencjalnie związane z leczeniem badaniem u 4 pacjentów (1 z niedokrwiennym jelitem i hipoglikemią oraz z krwotokiem z górnego odcinka przewodu pokarmowego i przednio-bocznym zawałem mięśnia sercowego w grupie pozajelitowej i z mniejszym krwawieniem z przewodu pokarmowego w grupie jelitowej).
Główny wynik
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki pierwotne i wtórne. Do 30 dni zmarło 393 z 1188 pacjentów (33,1%) w grupie pozajelitowej i 409 z 1195 pacjentów (34,2%) w grupie jelitowej, bez znaczącej różnicy między grupami, nawet po dostosowaniu do zmiennych podstawowych (ryzyko względne w grupa pozajelitowa, 0,97, przedział ufności 95% [CI], 0,86 do 1,08, bezwzględne zmniejszenie ryzyka, 1,15, 95% CI, -2,65 do 4,94, P = 0,57) (tabela 3). Wyniki były podobne po włączeniu 5 pacjentów z brakującymi danymi dla 30-dniowego wyniku (względne ryzyko, 0,96 i 0,97 po zastosowaniu ekstremalnych założeń).
Drugorzędne wyniki
W grupie hipoglikemii stwierdzono istotną redukcję w grupie przyjmującej jelit w porównaniu z grupą dojelitową (44 pacjentów [3,7%] vs. 74 pacjentów [6,2%], bezwzględna redukcja ryzyka, 2,5 punktu procentowego, 95% CI, 0,8 do 4,2; P = 0,006) i wymioty (100 pacjentów [8,4%] vs. 194 pacjentów [16,2%], bezwzględne zmniejszenie ryzyka, 7,8 punktów procentowych, 95% CI, 5,2 do 10,4; P <0,001). Nie było jednak istotnych różnic między grupą pozajelitową a grupą dojelitową dla 16 innych wyników ubocznych, w tym średniej liczby powikłań infekcyjnych (0,22 vs 0,21, różnica, 0,01, 95% CI, -0,04 do 0,06; P = 0,72) i 90-dniowej śmiertelności (442 z 1184 pacjentów [37,3%] vs. 464 z 1188 pacjentów [39,1%], względne ryzyko, 0,96, 95% CI, 0,86 do 1,06, P = 0,40) (tabela 3 i tabela S8 w Dodatku Uzupełniającym). Nie było istotnej różnicy w czasie przeżycia do 90 dni (P = 0,98 w teście log-rank, skorygowanym współczynniku hazardu, 0,94, 95% CI, 0,82 do 1,07, P = 0,33) (rysunek S3 w dodatkowym dodatku ).
Analizy podgrup i wtórnych
Nie stwierdzono istotnych interakcji między grupą badaną a jakąkolwiek wcześniej zdefiniowaną podgrupą w odniesieniu do 30-dniowej śmiertelności (P = 0,15 do P = 0,83) (rysunek S4 w Dodatku uzupełniającym). Wyniki były podobne po skorygowaniu o nieprzestrzeganie (względne ryzyko śmierci po 30 dniach, 0,96, 95% CI, 0,85 do 1,09, P = 0,55).
Dyskusja
Nasze badanie wykazało, że wśród dorosłych z nieplanowanym wstępem na OIOM, u których wczesne wsparcie żywieniowe mogło być zapewnione drogą pozajelitową lub dojelitową, nie było istotnej różnicy w śmiertelności po 30 dniach w zależności od drogi podania. Ponadto, nie było znaczących interakcji ze względu na wiek, stopień istniejącego niedożywienia, ciężkość choroby lub czas rozpoczęcia wsparcia żywieniowego. Droga dojelitowa wiązała się ze znacznie większą liczbą epizodów hipoglikemii i wymiotów, ale nie było znaczących różnic między grupami w czasie trwania wsparcia narządów, liczby powikłań zakaźnych, długości pobytu w OIOM lub całkowitego pobytu w szpitalu, czy też czas przeżycia do 90 dni
[przypisy: ile czeka się na sanatorium z nfz, otwór winslowa, tabela pomiarów ciśnienia tętniczego ]

0 thoughts on “Próba drogi wczesnego wsparcia żywieniowego u osób dorosłych z chorobami krytycznymi AD 4”

Powiązane tematy z artykułem: ile czeka się na sanatorium z nfz otwór winslowa tabela pomiarów ciśnienia tętniczego